Cariës

Als je ooit een gaatje in je tand hebt gehad, weet je hoe pijnlijk gaatjes kunnen zijn. Huisdiereigenaren vergeten vaak prioriteit te geven aan de mondgezondheid van hun hond, wat helaas leidt tot pijnlijke gebitsproblemen, waaronder gaatjes. Hoewel gaatjes bij honden veel minder vaak voorkomen dan bij mensen, moeten baasjes wel op de hoogte zijn van de signalen die erop kunnen wijzen dat hun hond een gaatje heeft en hoe deze behandeld worden. Gaatjes, ook wel tandbederf genoemd, zijn holtes in het tandweefsel die ontstaan door langdurige blootstelling aan bacteriën in de mond. Bacteriën die na het eten van een hond op de tanden achterblijven – vooral na het eten van koolhydraatrijk voedsel – zorgen ervoor dat er zuur ontstaat, dat de buitenste glazuurlaag van de tand aantast. Na verloop van tijd wordt de holte dieper en tast het dentine en de pulpakamer aan. Dentine is de laag onder het glazuur, terwijl de pulpakamer het binnenste deel van de tand is met zenuwen en bloedvaten. Gaatjes zien er meestal uit als een donkere vlek op het tandoppervlak. Je zult een gaatje waarschijnlijk eerder opmerken in een van de achterste kiezen van je hond. Gaatjes ontstaan meestal in de groeven van de tand, in plaats van op gladde oppervlakken. De werkelijke prevalentie van gaatjes bij honden is onbekend, maar uit een rapport bleek dat iets meer dan 5% van de volwassen honden die naar een tandarts werden verwezen, gaatjes hadden. Vaker voorkomende gebitsproblemen bij honden zijn gebroken tanden en parodontitis (tandvleesaandoeningen). Gaatjes in het gebit van een hond zijn geen noodgeval, maar als u zich zorgen maakt dat uw hond een gaatje heeft, kunt u het beste contact opnemen met uw dierenarts voor een tandheelkundig onderzoek. Veel behandelingsopties zijn alleen beschikbaar via een dierenarts-tandarts. Vraag uw dierenarts om een verwijzing als de behandeling buiten zijn of haar expertisegebied valt en u de aangetaste tand van uw hond wilt behouden. Symptomen van tandbederf bij honden kunnen zijn: Overmatig speekselverlies (hypersalivatie) Honden krijgen waarschijnlijk minder vaak gaatjes dan mensen, omdat hun voeding niet veel suikers en zuren bevat. Ze hebben ook vaak kegelvormige tanden en meer ruimte tussen hun tanden dan mensen. Honden die een dieet volgen met fermenteerbare koolhydraten, voeding van slechte kwaliteit en tafelrestjes, hebben mogelijk een grotere kans op gaatjes dan honden die een kwalitatief hoogwaardig dieet krijgen. Bovendien hebben honden die regelmatig tandheelkundige zorg krijgen, minder kans op tandbederf. Genetica speelt waarschijnlijk een rol in de kans dat een hond gaatjes of andere gebitsproblemen ontwikkelt. Rassen die vatbaar zijn voor gaatjes zijn over het algemeen dezelfde als rassen die vatbaar zijn voor gebitsaandoeningen. Voorbeelden zijn: Uw dierenarts kan mogelijk een gaatje in de tand van uw hond zien terwijl uw pup wakker is. Om een grondig mondonderzoek uit te voeren en eventuele gaatjes volledig te beoordelen – inclusief het onderzoeken van de pijnlijke plek – moet uw hond echter onder narcose worden gebracht. Narcose stelt uw dierenarts ook in staat om een gebitsreiniging uit te voeren en röntgenfoto's te maken van aangetaste tanden, wat nodig is om de beste behandelstrategie te bepalen. De behandeling van het gaatje in de tand van uw hond hangt af van de ernst ervan. Met behulp van röntgenfoto's kan uw dierenarts vaststellen of de pulpakamer blootligt en of de vitaliteit van de tand is aangetast. Gaatjes die niet ernstig zijn, kunnen meestal worden schoongemaakt en hersteld met een vulling, vergelijkbaar met de vullingen die mensen bij de tandarts krijgen. De aangetaste delen van de tand worden weggeboord en het defect wordt opgevuld. Tanden met ernstigere beschadigingen hebben mogelijk een wortelkanaalbehandeling en restauratie nodig. In ernstige gevallen wordt extractie van de tand aanbevolen. Een tandheelkundige ingreep om een gaatje te repareren of een tand te trekken vereist anesthesie en duurt doorgaans een uur of langer. Na een tandheelkundige ingreep zal uw dierenarts u instructies geven om ervoor te zorgen dat de wond goed geneest. Na een operatie herstellen honden doorgaans binnen enkele uren van de narcose en krijgen ze binnen één tot twee dagen hun eetlust en energie terug. Als uw dierenarts een antibioticum voorschrijft, zoals clindamycine, of een pijnstiller, zoals carprofen, volg dan de instructies voor toediening nauwkeurig op. Uw dierenarts kan ook aanraden om na de operatie de toegang tot hard voedsel en bepaald speelgoed te beperken.