Blaasontsteking

Blaasontsteking is een van de meest voorkomende aandoeningen bij honden, vooral bij teven. Een tijdige diagnose en behandeling voorkomen dat de infectie zich verspreidt naar de nieren en ernstigere complicaties veroorzaakt.

Wat is blaasontsteking bij honden?

Blaasontsteking, oftewel cystitis, is een ontsteking van het slijmvlies van de urineblaas. Bij honden wordt blaasontsteking in de meeste gevallen veroorzaakt door een bacteriële infectie die via de urethra (plasbuis) opstijgt naar de blaas. Teven (vrouwelijke honden) worden vaker getroffen dan reuen, omdat hun urethra korter en breder is, waardoor bacteriën gemakkelijker de blaas kunnen bereiken.

Blaasontsteking kan op elke leeftijd voorkomen, maar komt vaker voor bij oudere honden en bij honden met een verzwakt immuunsysteem. Bij reuen is een blaasontsteking vaak geassocieerd met een onderliggende aandoening zoals prostaatproblemen of blaasstenen.

Oorzaken van blaasontsteking

Bacteriële infectie: De overgrote meerderheid van de blaasontstekingen bij honden wordt veroorzaakt door bacteriën, waarbij Escherichia coli (E. coli) de meest voorkomende verwekker is. Andere veelvoorkomende bacteriën zijn Staphylococcus, Proteus en Enterococcus.

Blaasstenen (urolithiase): Blaasstenen irriteren het blaasslijmvlies en creëren een omgeving waarin bacteriën zich gemakkelijk kunnen vestigen. Sommige typen stenen, zoals struvietstenen, worden juist veroorzaakt door bacteriële infecties.

Anatomische afwijkingen: Een ectopische ureter (een ureter die niet correct in de blaas uitmondt) of vulvaire misvormingen kunnen predisponeren voor terugkerende infecties.

Onderliggende ziekten: Diabetes mellitus, de ziekte van Cushing, nierziekte en andere aandoeningen die het immuunsysteem verzwakken of de samenstelling van de urine veranderen, verhogen het risico op blaasontsteking.

Medicijnen: Langdurig gebruik van corticosteroïden of chemotherapie kan het immuunsysteem onderdrukken en het risico op infecties verhogen.

Niet-infectieuze oorzaken: In zeldzame gevallen kan blaasontsteking ook worden veroorzaakt door tumoren in de blaas, schimmelinfecties of idiopathische (onbekende) oorzaken.

Symptomen van blaasontsteking

De symptomen van blaasontsteking bij honden zijn doorgaans goed herkenbaar:

Frequent plassen in kleine hoeveelheden (pollakiurie): De hond moet vaker dan normaal plassen, maar produceert slechts kleine beetjes urine per keer.

Moeite met plassen (strangurie): De hond perst zichtbaar om te plassen, hurkr lang neer, of heeft moeite om op gang te komen.

Bloed in de urine (hematurie): De urine kan roze, rood of bruin verkleurd zijn door de aanwezigheid van bloed.

Onzindelijkheid: Een eerder zindelijke hond kan ongelukjes krijgen in huis, omdat de aandrang om te plassen moeilijk op te houden is.

Troebele of stinkende urine: De urine kan een ongewone geur hebben of er troebel uitzien.

Likken aan de genitaliën: Honden kunnen overmatig aan hun genitale gebied likken als reactie op de irritatie.

Pijn of ongemak: Sommige honden vertonen tekenen van buikpijn, janken bij het plassen, of zijn minder actief dan normaal.

Diagnose

De diagnose wordt gesteld door middel van urineonderzoek en eventueel aanvullende tests:

Urineonderzoek (urinalyse): Dit is de eerste en belangrijkste test. De urine wordt onderzocht op aanwezigheid van witte bloedcellen, rode bloedcellen, bacteriën, kristallen en eiwitten. Een laag soortelijk gewicht en een afwijkende pH kunnen ook op problemen wijzen.

Urinekweek en gevoeligheidstest: Bij terugkerende of ernstige infecties wordt een kweek ingezet om de exacte bacteriesoort te identificeren en te bepalen welk antibioticum het meest effectief is.

Echografie: Een echografie van de blaas kan blaasstenen, blaastumoren, verdikkingen van de blaaswand en andere afwijkingen zichtbaar maken.

Röntgenfoto's: Sommige typen blaasstenen zijn zichtbaar op röntgenfoto's. Contraströntgenfoto's kunnen ook afwijkingen in de urinewegen aantonen.

Bloedonderzoek: Bij vermoeden van een onderliggende aandoening worden bloedwaarden gecontroleerd om ziekten als diabetes of Cushing uit te sluiten.

Behandeling

Antibiotica: Bij een bacteriële blaasontsteking is een antibioticakuur de standaardbehandeling. De duur varieert van 7 tot 14 dagen bij een ongecompliceerde infectie, tot 4 tot 6 weken bij diepergelegen infecties of betrokkenheid van de nieren. Het is cruciaal de volledige kuur af te maken, ook als de symptomen al eerder verdwijnen.

Pijnbestrijding: Ontstekingsremmende medicijnen kunnen worden voorgeschreven om pijn en ongemak te verlichten.

Behandeling van de onderliggende oorzaak: Bij blaasstenen kan een speciaal dieet nodig zijn om de stenen op te lossen, of chirurgische verwijdering als ze niet oplossen. Onderliggende ziekten moeten apart worden behandeld.

Controle-urineonderzoek: Na afloop van de antibioticakuur wordt een nieuw urineonderzoek (en eventueel kweek) aanbevolen om te bevestigen dat de infectie volledig is opgelost.

Preventie

Voldoende drinkwater: Zorg ervoor dat je hond altijd toegang heeft tot vers, schoon drinkwater. Voldoende vochtinname zorgt voor verdunde urine, waardoor bacteriën minder kans krijgen zich te vermenigvuldigen.

Regelmatig uitlaten: Laat je hond regelmatig naar buiten om te plassen. Een volle blaas is een broeiplek voor bacteriën.

Hygiëne: Houd het genitale gebied van je hond schoon, vooral bij teven en bij honden met huidplooien rond de vulva.

Voeding: Een uitgebalanceerd dieet helpt de pH van de urine op een gezond niveau te houden en voorkomt de vorming van kristallen en stenen.

Tijdige behandeling: Behandel een blaasontsteking altijd snel en volledig om te voorkomen dat de infectie chronisch wordt of zich uitbreidt naar de nieren.