Bekkenblaas

De term 'bekkenblaas' verwijst naar een verplaatsing van de blaas vanuit de normale positie en een verandering in de grootte en/of positie van de urinebuis. Deze aandoening wordt meestal gezien bij jonge, intacte teven met plasproblemen, maar sommige honden met een bekkenblaas vertonen geen plasproblemen. Deze aandoening komt vaker voor bij honden dan bij katten, vermoedelijk vanwege de kortere urinebuis bij honden. Bovendien kan het voorkomen bij honden van beide geslachten, zowel intact als gecastreerd, hoewel het vaker voorkomt bij intacte teven jonger dan een jaar. Bij reuen wordt het meestal pas na castratie vastgesteld. Sommige honden vertonen mogelijk geen symptomen, terwijl bij andere de volgende verschijnselen kunnen worden waargenomen: Een verplaatsing van de blaas uit zijn normale positie kan het gevolg zijn van een aangeboren afwijking. Men vermoedt ook dat het bij sommige honden door obesitas wordt veroorzaakt en het gaat over het algemeen gepaard met urologische afwijkingen, naast de voor de hand liggende incontinentie. U dient een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond te verstrekken, inclusief een voorgeschiedenis van symptomen. Na het afnemen van een volledige anamnese zal de dierenarts van uw huisdier een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren. Laboratoriumonderzoeken, waaronder een volledig bloedbeeld (CBC), een biochemisch profiel en een urineonderzoek, zullen worden uitgevoerd. Indien een infectie wordt vermoed, zal uw dierenarts een urinemonster afnemen en dit naar een laboratorium sturen voor kweek, in de hoop de verwekker te identificeren. Een urineonderzoek kan ondertussen een urineweginfectie aan het licht brengen, zoals de aanwezigheid van pus, bloed of bacteriën in de urine. Andere diagnostische procedures zijn onder andere röntgenfoto's van de buik en contrastcystourethrografie. Radiologisch onderzoek van de urethra en de blaas na het toedienen van contrastmiddel kan een korte, verwijde of onregelmatig gevormde urethra aan het licht brengen. Uw dierenarts kan ook een echografie uitvoeren om de nieren en de blaas te onderzoeken op stenen, gezwellen, verwijding van de nieren en andere afwijkingen van het urinewegstelsel. In geval van een onderliggende urineweginfectie zal de dierenarts van uw hond antibiotica voorschrijven om deze te behandelen. De hond zal ook een operatie nodig hebben om de verplaatste blaas en urinebuis terug te plaatsen. Soms worden antidepressiva gebruikt om het dier te kalmeren. U moet mogelijk regelmatig terug naar de dierenarts van uw huisdier voor vervolgonderzoeken om de voortgang van de behandeling te beoordelen en eventuele complicaties op te sporen. Bij urineweginfecties is vaak regelmatige antibioticakuur nodig totdat de infectie is verdwenen. Let goed op uw hond en neem direct contact op met uw dierenarts als er iets ongewoons gebeurt. Uw dierenarts zal u ook informeren over de bijwerkingen van de medicijnen die in deze gevallen vaak worden gebruikt. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.