Babesiose

Babesiose is een infectieziekte veroorzaakt door Babesia canis, een eencellige bloedparasiet die rode bloedcellen binnendringt en vernietigt. De ziekte wordt overgebracht door de Dermacentor-teek, een soort die in warmere landen leeft maar ook in Nederland steeds vaker voorkomt.

Besmetting

Overdracht vindt hoofdzakelijk plaats via tekenbeten. Babesia kan ook worden doorgegeven van teef op pup, via bloedtransfusie of via bijtwonden. Het risico is het grootst na een verblijf in Zuid-, Midden- of Oost-Europa.

Symptomen

Een tot drie weken na besmetting treden de acute verschijnselen op: hoge koorts, lusteloosheid, ernstige bloedarmoede met bleke slijmvliezen, geelzucht en roodbruine urine door afbraak van rode bloedcellen. In ernstige gevallen kunnen nierfalen, hersenverschijnselen en shock optreden. Bij chronische babesiose zijn de klachten milder: terugkerende koorts, gematigde vermoeidheid en gewrichtsontstekingen.

Diagnose

Microscopisch onderzoek van bloeduitstrijken kan de parasiet zichtbaar maken in rode bloedcellen. Een PCR-test is gevoeliger en betrouwbaarder. Vanaf twee weken na infectie zijn antilichamen aantoonbaar.

Behandeling en preventie

Ernstig zieke honden worden opgenomen voor infuus en bloedtransfusie. De parasiet wordt gedood met imidocarb, een pijnlijke onderhuidse injectie die na twee weken herhaald wordt. Bijwerkingen (speekselen, braken) worden verlicht met atropine. Preventie bestaat uit dagelijkse tekencontrole, gebruik van tekenwerende middelen en het vermijden van risicogebieden.