Asystolie

Het hart heeft vier kamers. De twee bovenste kamers zijn de boezems (enkelvoud: boezem) en de twee onderste kamers zijn de ventrikels. Tussen elk boezem- en ventrikelpaar bevinden zich kleppen, zowel aan de linker- als aan de rechterkant, waardoor bloed van de boezems naar de ventrikels kan stromen. Daar wordt het vervolgens vanuit het hart naar de rest van het lichaam gepompt – de rechterventrikel pompt bloed naar de longen en de linkerventrikel pompt bloed naar de rest van het lichaam. Het hart werkt met een uitzonderlijke synchronisatie tussen de verschillende boezem- en ventrikelstructuren, wat resulteert in een consistent ritmisch patroon. Ventriculaire stilstand, ook wel asystolie genoemd, is de afwezigheid van ventriculaire complexen (QRS-complexen genoemd) gemeten op een elektrocardiogram (ECG), of de afwezigheid van ventriculaire activiteit (elektromechanische dissociatie). Elektromechanische dissociatie treedt op wanneer er een geregistreerd ECG-hartritme (P-QRS-T) is, maar geen effectieve hartminuutvolume of voelbare femorale pols (de pols van de slagader in de binnenkant van de dij). Een ventriculaire stilstand leidt tot een hartstilstand en onherstelbare hersenschade als het ventriculaire ritme niet binnen 3-4 minuten wordt hersteld. Deze aandoening kan het gevolg zijn van een ernstig sinoatriale blokkade of stilstand (stopzetting van de SA-knoop of pacemaker), of van een derdegraads atrioventriculair (AV) blok (dat ook de hartslag blokkeert) zonder een junctie- of ventriculair ontsnappingsritme (een junctie- of ontsnappingsritme zou de hartslag voortzetten en het dier behoeden voor een hartstilstand). Nadat de eerste noodsituatie is behandeld, heeft uw dierenarts een grondige anamnese nodig over de gezondheid van uw hond, het begin van de symptomen en mogelijke incidenten die tot deze aandoening hebben geleid. Uw dierenarts kan vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren. In eerste instantie kan een elektrolytenonderzoek worden gedaan om te bepalen of uw hond een te hoog kaliumgehalte in het bloed heeft, een aandoening waarvan bekend is dat deze kan leiden tot hartstilstand. Dit wordt gevolgd door standaard laboratoriumonderzoeken, waaronder een biochemisch profiel, een volledig bloedbeeld en een urineonderzoek. Systemische ziekten als onderliggende oorzaak van hartaandoeningen moeten worden uitgesloten. Aanvullende diagnostiek omvat een elektrocardiogram (ECG of EKG), waarmee de elektrische stromen in de hartspieren kunnen worden onderzocht en eventuele afwijkingen in de elektrische geleiding van het hart (die ten grondslag ligt aan het vermogen van het hart om samen te trekken/te kloppen) aan het licht kunnen worden gebracht. Dit is een noodsituatie die een agressieve behandeling vereist. Uw dierenarts zal reanimatie toepassen om de hartslag van uw hond weer op gang te brengen en zal er zeker van willen zijn dat de hartslag van uw hond sterk en regelmatig is voordat hij of zij verdergaat. Eventuele behandelbare problemen, zoals onderkoeling, hyperkaliëmie of zuur-base-stoornissen, zullen worden behandeld. Als er een vermoeden bestaat van een primaire hartaandoening, kan een echocardiogram (ECHO), een echografisch instrument, worden gebruikt om visueel de pompfunctie van het hart, het bloedstroompatroon en eventuele weefselschade te controleren. Er worden ook röntgenfoto's van de borstkas gemaakt om te zoeken naar afwijkingen in de thoracale (borst)structuur. De patiënt moet nauwlettend en regelmatig worden gecontroleerd met een ECG. Helaas hebben patiënten met deze aandoening een slechte prognose. Zelfs wanneer het sinusritme is hersteld, blijft de prognose meestal gereserveerd tot slecht, aangezien het niet ongebruikelijk is dat patiënten opnieuw een hartstilstand krijgen. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.