Ascites

Ascites, ook wel bekend als abdominale effusie of vrij vocht in de buikholte, is een ernstige, mogelijk levensbedreigende medische aandoening waarbij de buikholte van een hond zich vult met vocht. De buikholte bevat belangrijke organen zoals de lever, alvleesklier, maag, darmen, milt en blaas, die doorgaans weinig tot geen vocht bevatten. Bij ascites zweven deze organen vrij in de buikholte. Er zijn veel verschillende redenen waarom een hond ascites kan ontwikkelen, de meeste gerelateerd aan ernstig orgaanfalen in de buikholte of andere delen van het lichaam. Ascites is een secundaire aandoening die ontstaat als gevolg van een onderliggend medisch probleem. De hoeveelheid en het soort vocht dat zich in de buik ophoopt, kan variëren afhankelijk van de onderliggende aandoening. Bij grote hoeveelheden vocht zet de buik uit en drukt op de borstholte. Dit kan ertoe leiden dat de longen zich niet volledig kunnen ontplooien, wat ademhalingsproblemen of zelfs ademhalingsfalen kan veroorzaken. Klik hier om deze medische illustratie te downloaden. Bij een kleine hoeveelheid vocht in de buikholte kunnen de symptomen hetzelfde zijn als bij algemene vochtophoping, en soms mild. Bij grotere hoeveelheden vocht en ernstiger onderliggende oorzaken kunnen de symptomen ernstiger worden. Enkele voorbeelden zijn: Diarree, een verhoogde of verlaagde frequentie van de stoelgang Verhoogde dorst, vaker plassen Pijn bij palpatie van de buik Omdat ascites een ophoping van vocht in de buikholte is, veroorzaakt het een opgeblazen gevoel. Deze secundaire aandoening wijst op een ernstiger onderliggende oorzaak, die zo snel mogelijk door uw dierenarts moet worden onderzocht. Veelvoorkomende onderliggende oorzaken van ascites bij honden zijn: Hartziekten: rechterhartziekte (meest voorkomende oorzaak van vrij vocht in de buikholte van honden), rechterhartfalen, hartwormziekte, gedilateerde cardiomyopathie en pulmonale stenose. Lever: chronisch leverfalen en hepatitis; portale hypertensie Eiwitten: lage eiwitconcentraties (verlaagd albuminegehalte); eiwitverlies via de darmen (gastro-intestinale eiwitverlies) en eiwitverlies via de nieren (nierziekte); nefrotisch syndroom (nierziekte). Trauma aan het lichaam van een hond kan leiden tot het scheuren van organen, waardoor vocht in de buikholte lekt; urine die uit de blaas of urinewegen lekt, veroorzaakt een uroabdomen; en schade aan de lever of milt veroorzaakt vrij zwevend bloed in de buikholte. Peritonitis: dit is een infectie van het buikvlies die kan leiden tot vrij vocht in de buikholte. Vergiftiging: het inslikken van rattengif kan ervoor zorgen dat het bloed van een hond niet goed stolt. Dit is een andere oorzaak van vrij zwevend bloed in de buikholte. Kanker: Het veroorzaakt vrij zwevend vocht in de buikholte om verschillende redenen, van een gescheurd orgaan, druk op grote bloedvaten tot ontsteking door een tumor – die allemaal kunnen leiden tot ascites (vochtophoping in de buikholte) door bloed of andere lichaamsvloeistoffen. Als uw hond een opgezwollen buik heeft of tekenen vertoont van vrij zwevend vocht in de buik, moet hij zo snel mogelijk door een dierenarts worden onderzocht. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek bij uw hond uitvoeren. Ascites (buikvocht) kan worden vastgesteld door palpatie (het voelen of aanraken) van de buik of met een echografie van de buik of röntgenfoto's. Het type vocht in de buikholte hangt af van de onderliggende oorzaak. Als uw hond stabiel is en geen last heeft, kan uw dierenarts een monster van het vocht nemen met een kleine naald door de buikwand. Het vocht wordt vervolgens onder een microscoop bekeken om te bepalen om wat voor soort vocht het gaat. Dit helpt bij het vaststellen van de mogelijke onderliggende medische aandoening die het vrij zwevende vocht in de buikholte veroorzaakt. Het is ook belangrijk om basaal bloedonderzoek te laten uitvoeren, zoals een volledig bloedbeeld (CBC), een biochemisch onderzoek en een urineonderzoek, om uw hond te evalueren en de onderliggende oorzaak van de ascites te achterhalen. Zodra uw dierenarts de aandoening van uw hond heeft vastgesteld, is de eerste stap in het behandelplan vaak het verwijderen van het vocht. Dit is meestal geen genezing, omdat het vocht zich waarschijnlijk weer zal ophopen, maar het kan wel helpen om de oorzaak van de ascites vast te stellen.