Actinomycose

Actinomycose is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door grampositieve, vertakkende, pleomorfe (kan enigszins van vorm veranderen tussen staafvormig en bolvormig), staafvormige bacteriën van het geslacht Actinomyces, meestal de soort A. viscosus. Actinomyces kan overleven met weinig (microaërofiel) of geen zuurstof (anaëroob) en wordt zelden als enige bacterie in een laesie aangetroffen. Vaker is het een onderdeel van een polymicrobiële infectie waarbij meerdere bacteriën aanwezig zijn. Er kan zelfs sprake zijn van synergie tussen Actinomyces en andere organismen. Actinomycose wordt beschouwd als een opportunistische infectie; Actinomyces spp. is een normale bewoner van de bek van de hond, maar snijwonden, schaafwonden of bijtwonden in het slijmvlies of de huid kunnen een verstoring van het bacteriële micro-milieu veroorzaken. Andere risicofactoren zijn parodontitis en immuunsuppressieve aandoeningen. U moet de dierenarts een uitgebreide gezondheidsgeschiedenis van uw hond geven, inclusief het begin en de aard van de symptomen. Hij of zij zal vervolgens een volledig lichamelijk onderzoek uitvoeren, evenals een biochemisch profiel, urineonderzoek, volledig bloedbeeld en elektrolytenbepaling. Röntgenfoto's van honden met actinomycose tonen doorgaans periostale (buitenste botlaag) botvorming, reactieve osteosclerose (botverharding) en osteolyse (botafbraak). Voor een meer definitieve diagnose zal uw dierenarts een monster van pus of osteolytische botfragmenten ter kweek afnemen. Gramkleuring, cytologie en zuurvaste kleuring kunnen ook worden toegepast. De abcessen van de hond zullen gedurende enkele dagen worden gedraineerd en gespoeld. In sommige gevallen zal een Penrose-drain worden gebruikt, waarbij een zachte rubberen slang in het getroffen gebied wordt geplaatst om vochtophoping te voorkomen. Afhankelijk van de ernst van de infectie kan uw dierenarts ook moeten debrideren (weefsel opensnijden en/of verwijderen) of bot verwijderen, wat een operatie vereist. Veel dierenartsen adviseren om antibiotica minimaal drie tot vier maanden toe te dienen nadat alle symptomen verdwenen zijn. Dit helpt bij de bestrijding van andere veelvoorkomende microben. Houd het getroffen gebied in de gaten voor tekenen van infectie en neem contact op met een dierenarts als u de volgende symptomen opmerkt: jeuk, zwelling, roodheid en/of afscheiding. Anders zal uw dierenarts regelmatige controleafspraken inplannen om uw huisdier nauwlettend in de gaten te houden en te controleren op terugkeer van de infectie. Bij ongeveer de helft van de gevallen moet u rekening houden met een nieuwe infectie op dezelfde plek. Meld u aan voor wekelijkse tips en inzichten over de gezondheid van uw huisdier van onze dierenartsen.