Patterdale Terriër

De geschiedenis van de Patterdale Terrier is nauw verweven met het ruige landschap van het Engelse Lake District. Net als bij andere terrier rassen is de Patterdale Terrier altijd gefokt op basis van zijn werkvermogen en persoonlijkheid, en niet op basis van zijn uiterlijk. Dit verklaart waarom het ras tot op de dag van vandaag niet door alle grote kennelclubs wordt erkend.

1.1 Oorsprong in het Lake District

De Patterdale Terrier dankt zijn naam aan het dorpje Patterdale in het Engelse Lake District. Het ras wordt algemeen toegeschreven aan Joe Bowman, een jachtopzichter uit het gebied rond Ullswater, die aan het begin van de twintigste eeuw begon met het doelgericht fokken van deze terriers. De honden werden ontwikkeld uit pure noodzaak: boeren in het bergachtige noordwesten van Engeland hadden een compacte, moedige hond nodig die hun schapen kon beschermen tegen de rode vos. Bowman kruiste waarschijnlijk lokale terrier typen, vermoedelijk voorlopers van de huidige Border Terrier en Lakeland Terrier, en selecteerde meedogenloos op werkprestatie.

1.2 Werkwijze en jachttraditie

Traditioneel werkten Patterdale Terriers in kleine groepen of alleen. Hun taak was om in vossenholen te kruipen en de vos naar buiten te drijven of vast te houden totdat de jager arriveerde. In sommige gevallen doodden ze de prooi zelf, vooral wanneer deze probeerde te ontsnappen. Deze werkwijze vereiste niet alleen fysieke moed, maar ook een onverschrokken karakter en het vermogen om zelfstandig beslissingen te nemen onder de grond, buiten het zicht van de jager. Het resultaat dat Joe Bowman bereikte was zo succesvol dat hij deze honden bleef fokken en ze vernoemde naar de streek waarin ze waren ontstaan.

In tegenstelling tot veel raszuivere hondenrassen voldoet de Patterdale Terrier niet aan strikte fysieke rasstandaarden. Fokkers richten zich van oudsher op het werkvermogen van de hond in plaats van op zijn uiterlijk. Desondanks zijn de meeste Patterdale Terriers gemakkelijk herkenbaar aan hun compacte, atletische bouw en hun uitgesproken terrier uitstraling.

2.1 Lichaamsbouw en afmetingen

De Patterdale Terrier is een kleine hond met een schofthoogte van doorgaans 25 tot 40 cm en een gewicht tussen de 5 en 7 kg, hoewel sommige exemplaren aanzienlijk zwaarder kunnen zijn. De kleine gestalte en smalle borst van de Patterdale Terrier waren oorspronkelijk essentieel voor zijn werk: hij moest zich in krappe vossenholen en spleten kunnen wringen. Ondanks zijn geringe omvang is de Patterdale Terrier uiterst gespierd, flexibel en snel. Het lichaam is atletisch en compact gebouwd, met sterke poten die hem in staat stellen om over het ruige terrein van het Lake District te werken.

2.2 Vachttypen en kleuren

De dubbele vacht van de Patterdale Terrier biedt bescherming tegen de natte en koude winters van het berggebied. Er bestaan drie vachtvarianten binnen het ras. De gladde variant heeft de kortste vacht van allemaal. De ruwe variant heeft een algeheel langere, dikkere vacht. De gebroken vacht valt tussen beide in en kenmerkt zich vaak door langere haren rond het gezicht, die de hond een expressieve uitdrukking geven. Qua kleur komen zwart, chocoladebruin, rood en black-and-tan het meest voor. In sommige landen werden de staarten van werkende Patterdale Terriers gecoupeerd, maar deze praktijk raakt internationaal steeds meer in onbruik.

De Patterdale Terrier heeft het typische terrier temperament: onstuimig, vol levenslust en altijd in voor een avontuur. Wanneer deze hond vanaf jonge leeftijd goed wordt gesocialiseerd en consequent wordt opgevoed, kan hij een aangename en aanhankelijke huisgenoot zijn. De Patterdale Terrier is liefdevol en loyaal naar de mensen die hij vertrouwt, maar zijn hoge energieniveau en sterke karakter maken hem niet geschikt voor elke eigenaar.

3.1 Prooidrift en hondagressie

Het is belangrijk om eerlijk te zijn over de uitdagingen van de Patterdale Terrier. Dit ras heeft een zeer hoge prooidrift die diep in zijn genen verankerd zit. Kleinere dieren zoals katten, konijnen en knaagdieren kunnen als prooi worden gezien, zelfs als de hond ermee is opgegroeid. Grote voorzichtigheid is daarom altijd geboden. Daarnaast is de Patterdale Terrier berucht om zijn neiging tot hondagressie, vooral tegenover onbekende honden. Vroege en voortdurende socialisatie kan helpen, maar eigenaren moeten er rekening mee houden dat deze neiging nooit volledig zal verdwijnen.

3.2 Energie en gedragsproblemen

De Patterdale Terrier heeft een enorme hoeveelheid energie die dagelijks moet worden gekanaliseerd. Wanneer deze hond in een ongeschikte woonomgeving terechtkomt waar hij onvoldoende beweging en uitdaging krijgt, kunnen er snel gedragsproblemen ontstaan. Overmatig graven en blaffen zijn veelvoorkomende klachten bij ondergestimuleerde Patterdale Terriers. De Patterdale Terrier is een uitstekende waakhond die altijd alert is op zijn omgeving. Zijn geblaf kan verrassend luid zijn voor zo'n klein ras. Bij sommige Patterdale Terriers is ook verlatingsangst gemeld, wat samenhangt met de hechte band die deze honden ontwikkelen met hun eigenaren.

Zoals geldt voor veel hondenrassen die doelgericht voor werkprestaties zijn gefokt, geniet de Patterdale Terrier over het algemeen een goede gezondheid en een lang leven. Veel Patterdale Terriers worden ruim ouder dan twaalf jaar, en sommige bereiken zelfs een leeftijd van veertien tot vijftien jaar. Toch zijn er enkele gezondheidsproblemen waarop eigenaren en fokkers bedacht moeten zijn.

4.1 Oogproblemen

Een verscheidenheid aan oogaandoeningen kan voorkomen bij de Patterdale Terrier, waaronder conjunctivitis, glaucoom, primaire lensluxatie en staar. Bij de eerste tekenen van een oogprobleem, zoals ooguitvloeiing, troebelheid, roodheid of irritatie, is het belangrijk om direct een dierenarts te raadplegen voor een grondig oogonderzoek. Oogletsel, zoals hoornvlieszweren, komt niet ongewoon voor bij werkende Patterdale Terriers die onder de grond werken in krappe, donkere ruimtes.

4.2 Patellaluxatie

Patellaluxatie is een orthopedische aandoening waar veel terrier rassen gevoelig voor zijn, en de Patterdale Terrier vormt hierop geen uitzondering. Bij deze aandoening glijdt de knieschijf uit haar normale positie, wat kan leiden tot ongemak en een hinkende gang. De ernst varieert aanzienlijk: sommige honden ondervinden slechts minimaal ongemak, terwijl bij andere een operatieve correctie noodzakelijk is om het probleem te verhelpen.

4.3 Hypothyreoidie

Hypothyreoidie is een hormonale aandoening die ontstaat wanneer de schildklier onvoldoende schildklierhormoon produceert. Klinische symptomen zijn onder meer gewichtstoename, lusteloosheid en een verminderde kwaliteit van huid en vacht. De diagnose wordt gesteld aan de hand van een bloedonderzoek. Het goede nieuws is dat hypothyreoidie bij de Patterdale Terrier in de meeste gevallen goed reageert op medicamenteuze behandeling met dagelijkse schildklierhormoon tabletten.

De Patterdale Terrier is van nature een onderhoudsarm hondenras als het gaat om vachtverzorging, ongeacht welk vachttype hij heeft. Dit maakt het ras aantrekkelijk voor eigenaren die niet uren willen besteden aan het trimmen en borstelen van hun hond. Toch zijn er enkele verzorgingsaspecten die aandacht verdienen om de Patterdale Terrier gezond en in goede conditie te houden.

5.1 Vachtverzorging

Een tot twee keer per week borstelen is voldoende om dode haren te verwijderen en de natuurlijke oliën gelijkmatig over de vacht te verdelen. De Patterdale Terrier verhaart gematigd en het regelmatig borstelen helpt om losse haren uit de vacht te verwijderen voordat ze op meubels en kleding terechtkomen. Baden is slechts af en toe nodig, bijvoorbeeld wanneer de hond bijzonder vies of modderig is geworden na een wandeling in het veld.

5.2 Nagels, gebit en oren

De nagels van de Patterdale Terrier moeten regelmatig worden gecontroleerd en indien nodig worden geknipt. Wanneer de hond niet voldoende op harde ondergrond loopt om zijn nagels op natuurlijke wijze te slijten, is het knippen om de paar weken noodzakelijk. Gebitsonderhoud verdient bijzondere aandacht bij de Patterdale Terrier. Tandenpoetsen is een belangrijke taak die al op jonge leeftijd moet worden aangeleerd. Kleinere hondenrassen zijn over het algemeen vatbaarder voor gebitsaandoeningen zoals parodontitis, en de Patterdale Terrier vormt hierop geen uitzondering. Dagelijks poetsen met een speciale hondentandenborstel is de beste preventie. Controleer na elke buitenactiviteit ook de huid, poten en oren op eventuele verwondingen, teken of vreemde voorwerpen.