Oost-Siberische Laika

Neem voor het kopen van een Oost-Siberische Laika altijd contact op met een erkende fokker of rasvereniging. Zo weet je zeker dat de pup gezond is en verantwoord gefokt.

De Oost-Siberische Laika (Russisch: Vostotchno-Sibirskaïa Laïka) is een middelgrote, krachtige Russische jachthond afkomstig uit Siberië. Hij behoort tot FCI-groep 5 (spitsen en oertypen), sectie 2 (Noordse jachthonden), met werkproef vereist.

Het ras is een veelzijdig jachthond voor alle doeleinden, die uitstekend presteert bij de jacht op groot wild zoals elanden en beren, maar ook bij de jacht op klein wild, vogels en marterachtigen. Hij heeft een uitzonderlijk goed reukvermogen en een uitgesproken passie voor de jacht, met name op groter wild. Op de jacht werkt hij bijzonder zelfstandig.

De Oost-Siberische Laika is de grootse van de vier Laika-rassen die door de FCI worden erkend en is afgestamd van de Tungus-, Jakut-, voor-Baikal- en voor-Amoer-laikas. Hij heeft een rechthoekig, compact lichaam met een sterk botskelet, goed ontwikkelde spieren en een opmerkelijk uitgesproken seksueel dimorfisme. Reuen meten 57–64 cm, teven 53–60 cm aan de schoft. Het ras draagt FCI-nummer 305; de huidige geldige standaard dateert van 13 oktober 2010.

De Oost-Siberische Laika heeft een evenwichtig, stabiel temperament dat zijn oorsprong in de Siberische taiga weerspiegelt. De FCI-standaard omschrijft hem als een levendige hond met een uitstekend ontwikkeld reukvermogen, een uitgesproken passie voor de jacht en vriendelijkheid tegenover mensen. Hij is betrouwbaar en vertrouwelijk in zijn omgang met mensen.

Op de jacht is hij uitzonderlijk zelfstandig: hij spoort wild op, drijft het in een hoek en houdt het vast totdat de jager arriveer, waarbij hij zijn luide en doordringende stem gebruikt. Zijn vermogen om zelfstandig beslissingen te nemen in het veld is een van zijn meest gewaardeerde eigenschappen, maar vereist tegelijkertijd een eigenaar die begrijpt hoe met zo'n zelfstandige hond om te gaan.

Als gezinshond is de Oost-Siberische Laika vriendelijk, loyaal en energiek. Hij is geen agressieve hond, maar heeft een sterke persoonlijkheid en vereist een zelfverzekerde eigenaar die consistent leiderschap biedt.

• Stabiel en evenwichtig van temperament
• Vriendelijk en vertrouwelijk tegenover mensen
• Uitgesproken jachtpassie, sterk zelfstandig werkend
• Energiek en actief; vereist dagelijkse uitdaging
• Geen agressieve hond, maar sterk van karakter

Met kinderen gaat hij goed om wanneer hij vroeg gesocialiseerd is. Zijn hoge energieniveau en robuuste bouw vereisen dat hij respectvol wordt behandeld door jongere kinderen. Met andere honden is hij over het algemeen sociaal.

De Oost-Siberische Laika is een middelgrote hond met een sterke, compacte bouw. Het lichaam is bij reuen bijna tot rechthoekig; bij teven iets langer. De schofthoogte bedraagt bij reuen 57–64 cm, bij teven 53–60 cm. De schoft is 1–2 cm hoger dan de croupe bij reuen en gelijk aan of iets hoger bij teven.

4.1 Hoofd

Het hoofd is sterk, vrij groot in verhouding tot het lichaam, wigvormig en vormt gelijkzijdige driehoek gezien van bovenaf. De schedel is relatief breed, met slechts licht ontwikkelde wenkbrauwkammen maar goed uitgesproken sagittale kam en achterhoofd. De stop is geleidelijk en matig uitgesproken. De neus is zwart van gemiddelde grootte; bij witte en vaalkleurige honden is een bruinachtige neus toegestaan. De snuit is wigvormig, matig afgerond. De ogen zijn middelgroot, ovaalvormig, schuin geplaatst, met een oprechte en vriendelijke uitdrukking, donkerbruin of bruin. De oren staan rechtop, V-vormig met puntige of licht afgeronde punten, breed aangehecht op oogniveau.

4.2 Romp en vacht

De rug is recht, sterk en gespierd. De borst is breed en diep, reikend tot de ellebogen of 1–2 cm eronder. De staart is gekruld of sikkelachtig gedragen boven de rug. De vacht heeft een harde, rechte bovenvacht en een goed ontwikkelde, zachte en wollige ondervacht. De hals en schouders hebben langere haren die een kraag vormen. De meest typische kleuren zijn zwart-en-tan, zwart, zwart-en-wit, wit en wit met vlekken.

De Oost-Siberische Laika is een van nature gezond en robuust ras dat door eeuwen van selectie op jachtprestaties in de harde Siberische omstandigheden een uitstekende algehele gezondheid heeft. Zijn dubbele vacht, sterke constitutie en aanpasbare aard maken hem weerstand bieden aan extremen van temperatuur en terrein.

Als middelgroot tot groot ras met een actief leven is heupdysplasie het meest relevante erfelijke gezondheidsprobleem. Verantwoorde fokkers screenen hun fokdieren. Bij de aankoop van een pup is het raadzaam te informeren naar de scores van beide ouders. Ook elleboogdysplasie kan voorkomen bij dit formaat hond.

De rasstandaard vermeldt dat de hond niet tolerant mag zijn tegenover mensen als ernstige fout, en dat intolerantie tegenover mensen een ernstig probleem is. Dit onderstreept dat het temperament van groot belang is bij fokbeslissingen.

Oogaandoeningen als flikkerend oog (wall eye) of gevlekt oog zijn disqualificerende fouten in de standaard, wat aangeeft dat oogproblemen relevant zijn voor het ras. De levensverwachting bedraagt gemiddeld 12 tot 14 jaar.

• Vraag naar dysplasie-scores bij fokkers
• Robuust en weersbestendig van nature
• Controleer ogen bij aankoop van een pup
• Levensverwachting: circa 12–14 jaar

De Oost-Siberische Laika vereist aandacht voor zijn dubbele vacht en zijn hoge activiteitsniveau als werkende jachthond.

6.1 Vachtverzorging

De dubbele vacht — harde bovenvacht en wollige ondervacht — dient meerdere keren per week geborsteld te worden. Tijdens de rui, die twee keer per jaar plaatsvindt, is dagelijks borstelen noodzakelijk om de losse ondervacht effectief te verwijderen. Het gebruik van een kamborstel die tot de ondervacht doordringt is aanbevolen. Baden is niet te frequent aan te raden, zodat de natuurlijke vachtstructuur en -kwaliteit behouden blijft. Na tochten in de natuur moeten teken, klitten en andere ongewenste gasten worden verwijderd. De oren, die binnenin goed begroeid zijn, dienen wekelijks gecontroleerd te worden.

6.2 Beweging en activiteit

Als jachthond voor groot wild heeft de Oost-Siberische Laika dagelijks uitgebreide en gevarieerde beweging nodig. Meerdere lange wandelingen in de natuur zijn een minimum. Jacht, mantrailing, sledesporten, canicross en andere actieve hondendisciplines sluiten aan bij zijn aanleg. Een hond die te weinig beweging en mentale stimulatie krijgt, ontwikkelt al snel destructief gedrag en overmatig blaffen.

6.3 Voeding

Kwalitatief voer afgestemd op leeftijd en activiteit is aanbevolen. Een actieve jachthond heeft aanzienlijk meer calorieën nodig dan een minder actieve hond. Vermijd overgewicht: extra gewicht belast de gewrichten van dit atletische ras.

De Oost-Siberische Laika is een van de meest oorspronkelijke jachthondenrassen van Rusland en heeft zijn roots in het uitgestrekte taiga- en berggebied van Centraal- en Oost-Siberië. Het ras is ontstaan uit nakomelingen van de Tungus-, Jakut-, voor-Baikal- en voor-Amoer-laikas — de traditionele jachthonden van de inheemse Siberische volkeren die al eeuwenlang de grote bosgebieden bevolkten.

De eerste beschrijving van de voor-Amoer-laika, die later de basis werd voor de rasstandaard, dateert uit het begin van de twintigste eeuw. In 1947 verwierf de Oost-Siberische Laika officieel de status van zelfstandig ras. In 1949 werd de voorlopige standaard gepubliceerd en in 1981 werd de definitieve rasstandaard goedgekeurd.

Tegenwoordig is het ras wijd verspreid in zijn oorspronkelijke leefgebieden in Siberië. Fokkerijen met goed vastgesteld type en werkvermogen zijn geïntroduceerd in de Irkutsk-regio van de Russische Federatie. Er is ook een aanzienlijke populatie in het Europese deel van Rusland, met name in de regio's Leningrad, Smolensk en Tver. Buiten Rusland wordt de Oost-Siberische Laika gewaardeerd in Scandinavië, waar zijn nordische eigenschappen goed aansluiten bij de jachttradities en het klimaat.

De FCI erkende het ras officieel onder nummer 305. De huidige geldige standaard werd goedgekeurd op 13 oktober 2010 en gepubliceerd op 2 maart 2011. Het ras is een levend erfgoed van de Siberische jachttradities en wordt zowel in het veld als steeds vaker als gezins- en sportkompaan gewaardeerd.