Ierse rode en witte setter

De woorden "onvermoeibaar" en "enthousiast" worden het vaakst gebruikt om de Ierse Rode en Witte Setter te beschrijven. Dit is een hond die geniet van lange wandelingen, trektochten en hardloopsessies. Met voldoende dagelijkse beweging is hij binnenshuis een kalme en aangename metgezel. De Ierse Rode en Witte Setter kan een goede keuze zijn voor gezinnen met oudere kinderen, maar is vaak te onstuimig voor peuters.

1.1 Sociale eigenschappen

De Ierse Rode en Witte Setter kan goed overweg met andere huisdieren, mits hij er vanaf jonge leeftijd mee is opgegroeid. Hij is alert en zal luid en opgewonden aankondigen wanneer er bezoek komt. Dit maakt hem een goede waakhond, hoewel hij niet het beschermende karakter van een echte waakhond heeft. Over het algemeen is hij vriendelijk tegenover iedereen die hij ontmoet.

1.2 Bewegingsbehoefte

Dit is een actieve sporthond die dagelijks minstens een uur intensieve beweging nodig heeft. Een lange wandeling, hardloopsessie of uitgebreide speeltijd in een veilig omheind gebied zijn essentieel. De Ierse Rode en Witte Setter blinkt uit in hondensporten zoals behendigheid, gehoorzaamheid en rally, en kan ook een uitstekende therapiehond zijn. Het is belangrijk om te weten dat een Ierse Rode en Witte Setter die onvoldoende beweging krijgt, gefrustreerd en destructief kan worden. Geef hem daarom altijd voldoende mogelijkheden om zijn energie kwijt te kunnen.

1.3 Vachtverzorging

De Ierse Rode en Witte Setter heeft een halflange vacht met bevedering op de oren, benen, borst en staart. De vacht moet twee tot drie keer per week worden geborsteld en gekamd om klitten te voorkomen. Een bad om de zes weken is voldoende. De nagels moeten regelmatig worden geknipt, het gebit gepoetst en de oren schoon en droog gehouden.

De Ierse Rode en Witte Setter is ouder dan de bekendere volledig rode Ierse Setter. De eerste schriftelijke bronnen die verwijzen naar een rood-witte jachthond dateren uit het einde van de zeventiende eeuw, en schilderijen uit een eeuw eerder tonen al vergelijkbare honden. Deze rood-witte honden waren favoriet bij jagers vanwege hun goede zichtbaarheid in het veld.

2.1 Bijna uitgestorven

Toen hondenshows in de negentiende eeuw populair werden, verschoof de voorkeur naar volledig donkerrode honden. Dit leidde bijna tot het verdwijnen van de rood-witte variëteit. Slechts enkele honden bleven over, en de ontberingen van de Eerste Wereldoorlog brachten het ras nog verder in gevaar. Het was de Eerwaarde Noble Huston uit County Down en zijn neef Dr. Elliott die het ras van de ondergang redden. Zij bouwden geleidelijk het aantal rood-witte setters weer op en stuurden exemplaren naar andere landen, waaronder Engeland, Spanje en de Verenigde Staten.

2.2 Herstel en erkenning

In latere jaren werd het werk van Huston en Elliott voortgezet door de heer en mevrouw Will Cuddy. Maureen Cuddy onderzocht de geschiedenis van het ras grondig en de Cuddys waren betrokken bij de oprichting van de Irish Red and White Setter Society in Ierland in 1944. Dankzij hun inspanningen werd de Ierse Rode en Witte Setter erkend als een zelfstandig ras, los van de Ierse Setter. Tegenwoordig is het ras weliswaar nog steeds minder bekend dan zijn rode neef, maar heeft het een trouwe schare liefhebbers over de hele wereld.

De Ierse Rode en Witte Setter is een goedaardige en aanhankelijke hond die niet alleen uitblinkt als jachthond, maar ook als gezinsvriend. Dankzij zijn uitstekende reukvermogen en sterke natuurlijke instincten om te wijzen en te apporteren, combineert hij werktalent met een liefdevolle persoonlijkheid. De Ierse Rode en Witte Setter houdt van kinderen en past goed in een gezin, met de kanttekening dat hij behoorlijk onstuimig kan zijn, vooral als jonge hond, en daarom altijd onder toezicht moet staan bij peuters.

3.1 In het veld

In het veld werkt de Ierse Rode en Witte Setter in een gematigd tempo en blijft hij altijd in de nabijheid van de jager. Hij zoekt vol nieuwsgierigheid en grondig naar wild en is het meest in zijn element in beboste gebieden of nabij water. Voor grote open vlaktes is hij minder geschikt dan sommige andere jachtrassen. Zijn werkmotivatie en uithoudingsvermogen maken hem een betrouwbare jachtpartner.

3.2 Training en opvoeding

De Ierse Rode en Witte Setter is intelligent maar kan tegenstrijdig lijken in zijn trainbaarheid. Hij is zachtaardig maar eigenzinnig, slim maar langzaam volwassen. Het ras bereikt pas op drie- tot vierjarige leeftijd volledige volwassenheid. Training moet met een lichte en geduldige hand gebeuren, waarbij positieve bekrachtiging centraal staat. Beloon goed gedrag met speelgoed, lof en snoepjes, en houd trainingssessies kort en gevarieerd. Begin zo vroeg mogelijk met de opvoeding en verwacht niet dat het werk na een enkele gehoorzaamheidscursus klaar is. Met de juiste aanpak groeit de Ierse Rode en Witte Setter uit tot een betrouwbare en gehoorzame metgezel.

De Ierse Rode en Witte Setter is over het algemeen een gezond ras, maar er zijn enkele erfelijke aandoeningen waarvan toekomstige eigenaren op de hoogte moeten zijn. Het is daarom van groot belang om een fokker te kiezen die open en eerlijk is over de gezondheid van zijn fokdieren en die alle relevante gezondheidsonderzoeken laat uitvoeren.

4.1 Veelvoorkomende gezondheidsproblemen

Bij de Ierse Rode en Witte Setter komen de volgende aandoeningen voor: heupdysplasie, oogproblemen zoals cataract en progressieve retinale atrofie, hypothyreoïdie en een immuunziekte genaamd Canine Leukocyte Adhesion Deficiency (CLAD). CLAD is een ernstige erfelijke aandoening die het immuunsysteem aantast en kan worden opgespoord met een DNA-test. Een verantwoorde fokker test alle fokdieren op CLAD om te voorkomen dat aangetaste puppy's worden geboren.

4.2 Het kiezen van een fokker

Bij de aanschaf van een Ierse Rode en Witte Setter is het essentieel om een gerenommeerde fokker te kiezen die bereid is om de gezondheidsgeschiedenis van de ouderdieren te delen. Vraag naar certificeringen voor heupen, ogen en CLAD-status. Een goede fokker zal niet alleen transparant zijn over mogelijke gezondheidsproblemen, maar ook actief werken aan het verbeteren van de gezondheid binnen het ras. Door bewust te kiezen voor een fokker die gezondheid vooropstelt, vergroot u de kans op een gezonde en gelukkige Ierse Rode en Witte Setter.

De Ierse Rode en Witte Setter heeft een zijdeachtige vacht die van nature vuil goed afstoot. Het ras verliest matig haar en de vacht hoeft er altijd natuurlijk uit te zien. Afgezien van het trimmen van het haar aan de onderkant van de voeten, is scheren of knippen niet nodig bij dit ras.

5.1 Regelmatige vachtverzorging

De vacht van de Ierse Rode en Witte Setter moet enkele keren per week worden geborsteld en gekamd. Na een dag in het veld verdient de vacht extra aandacht om eventuele takjes, klitten of vuil te verwijderen uit de bevedering. Wees voorzichtig bij het uitkammen van klitten in de bevedering op de oren, benen en staart om het haar niet te beschadigen. Regelmatig borstelen houdt de vacht schoon en gezond, maar af en toe is een bad wenselijk, vooral wanneer het witte haar vuil oogt.

5.2 Overige verzorging

Naast de vachtverzorging zijn er enkele basistaken die bij elk hondenras belangrijk zijn. Knip de nagels van de Ierse Rode en Witte Setter elke een tot twee weken. Poets het gebit regelmatig met een door de dierenarts goedgekeurde hondentandpasta voor een goede mondgezondheid en frisse adem. Controleer de oren wekelijks op vuil of tekenen van infectie en houd ze schoon en droog. De hangoren van de Ierse Rode en Witte Setter zijn gevoelig voor oorontstekingen, dus regelmatige controle is essentieel. Met de juiste verzorging blijft uw Ierse Rode en Witte Setter er stralend en gezond uitzien.