Bretonse Roodbruine Griffon

Neem voor het kopen van een Bretonse Roodbruine Griffon altijd contact op met een erkende fokker of rasvereniging. Zo weet je zeker dat de pup gezond is en verantwoord gefokt.

De Bretonse Roodbruine Griffon (Frans: Griffon Fauve de Bretagne) is een van de oudste Franse speurhondenrassen. Hij stamt uit de Bretagne en behoort tot FCI-groep 6 (speurhonden en verwante rassen), sectie 1.2, middelgrote speurhonden. Het ras heeft een werkproef vereist voor de erkenning.

De griffon is een beenderige, gespierde hond die uitzonderlijk goed bestand is tegen moeilijk terrein, ruw weer en vermoeidheid. Zijn uithoudingsvermogen en behendigheid maken hem bijzonder geschikt voor de jacht op hazen, vossen, reeën en wilde zwijnen. Hij beschikt over een uitstekend reukvermogen en heeft een karakteristieke, aanhoudende stem die jagers kennen als de "hakkende" blaffer: korte, herhaalde tonen.

Qua formaat is de griffon een middelgrote hond met een schofthoogte van minimaal 48 cm en maximaal 56 cm, met een tolerantie van 2 cm voor uitzonderlijke exemplaren. Mannetjes en vrouwtjes vallen binnen hetzelfde maatbereik. De hond geeft een robuuste, actieve en vastberaden indruk.

Het ras was bijna uitgestorven nadat zijn voornaamste taak — wolfsjacht in Bretagne — wegviel in de negentiende eeuw. Dankzij het werk van liefhebbers en de oprichting van de Club de Fauve de Bretagne in 1949 is het ras hersteld en nu stevig verankerd in de Franse jachthondentradities.

De Bretonse Roodbruine Griffon heeft een temperament dat zowel in het veld als thuis uitstekend tot zijn recht komt. Volgens de FCI-standaard zijn Fauves de Bretagne gepassioneerde jagers, maar tegelijk goedaardig, sociaal, genegenlijk en evenwichtig in omgang met mensen.

Op de jacht tonen ze moed, sluwheid, vasthoudendheid en standvastigheid. Ze zijn ondernemend en efficiënt, maar kunnen ook goed luisteren naar aanwijzingen van de jager. Wanneer goed begeleid, zijn ze gehoorzaam en keren ze vlot terug. Ze passen zich gemakkelijk aan aan alle terreinen en aan alle soorten wild.

In het dagelijkse gezinsleven is de griffon een vriendelijke, sociale hond die goed met mensen omgaat. Zijn evenwichtige karakter maakt hem geschikt als gezinshond, al moet men rekening houden met zijn sterke jachtinstinct. Activiteit en mentale uitdaging zijn voor dit ras essentieel: een griffon die te weinig beweegt of prikkels krijgt, kan destructief gedrag ontwikkelen.

Met kinderen gaat de Bretonse Roodbruine Griffon doorgaans goed om dankzij zijn rustige aard. Ook met andere honden is hij over het algemeen sociaal, al kan zijn jachtinstinct leiden tot ongewenst gedrag richting kleine huisdieren. Vroege socialisatie is dan ook aan te raden.

• Gepassioneerde jager met uitstekend reukvermogen
• Goedaardig en affectioneel in thuissituatie
• Evenwichtig en niet nerveus
• Gehoorzaam bij goede training
• Sterk jachtinstinct: niet geschikt voor kleine huisdieren zonder training

De Bretonse Roodbruine Griffon is een beenderige, gespierde hond met een stevige bouw en een ruwe vacht die hem herkenbaar onderscheidt van andere speurhondenrassen. De schofthoogte bedraagt minimaal 48 cm en maximaal 56 cm, met een tolerantie van 2 cm voor uitzonderlijke exemplaren. Dit geldt voor zowel reuen als teven.

4.1 Hoofd

De schedel is vrij lang met een duidelijke achterhoofdsknobbel. Gezien van voren vormt de schedel een afgeplatte boog die smaller wordt naar de wenkbrauwbogen. De stop is slechts licht aangeduid. De neus is zwart of donkerbruin met goed geopende neusgaten. De ogen zijn donkerbruin, noch uitpuilend noch diepliggend, met een levendige uitdrukking. De oren zijn fijn aangehecht ter hoogte van het oog, reiken tot het puntje van de neus wanneer naar voren getrokken, eindigen in een punt en zijn naar binnen gedraaid.

4.2 Romp en ledematen

De rug is kort en breed, nooit doorhangend. De lendenen zijn breed en gespierd. De borst is diep en breed met vrij ronde ribben. De buiklijn loopt slechts licht omhoog naar achteren. De staart is licht sikkelachtig gedragen, van gemiddelde lengte, breed aan de basis en taps toelopend, vaak met borstelachtig haar. In actie wordt de staart boven de ruglijn gedragen met regelmatige zijwaartse bewegingen.

4.3 Vacht en kleur

De vacht is zeer ruw, hard en vrij kort — nooit wollig of krullend. Het gezicht mag niet te vol begroeid zijn. De kleur is fawn, gaand van goudkleurig tarwe tot roodbruin. Enkele zwarte haren verspreid op rug en oren zijn toegestaan. Incidenteel een klein wit sterretje op de borst is mogelijk, maar niet gewenst.

De Bretonse Roodbruine Griffon is een van nature robuust en gezond ras dat door eeuwenlange selectie op werkvermogen een sterke constitutie heeft ontwikkeld. Zijn weerstand tegen weersinvloeden en vermoeidheid is ingebouwd in de rasstandaard. Desondanks zijn er aandachtspunten waar eigenaren rekening mee dienen te houden.

Als actieve jachthond met een goed gespierd, atletisch lichaam is de griffon vatbaar voor de blessures die met jachtwerk samengaan: snijwonden, spierblessures en letsel aan poten en gewrichten. Regelmatige controle van poten en oren na buitenavonturen is sterk aan te raden, met name vanwege het risico op aarstijkken in de oren.

De ruwe vacht beschermt de hond goed in het veld, maar vraagt om aandacht om huidproblemen te voorkomen. Tandhygiëne, oorzorg en gewichtsbeheersing zijn de meest voorkomende onderhoudspunten voor dit ras.

Net als bij andere middelgrote jachthonden kan de griffon gevoelig zijn voor heupdysplasie, al is dit geen bijzonder uitgesproken probleem binnen het ras. De levensverwachting bedraagt gemiddeld 12 tot 14 jaar, wat voor een actieve hond van dit formaat als bovengemiddeld goed beschouwd wordt.

• Robuust en weersbestendig van nature
• Controleer oren en poten na jacht of buitenavonturen
• Let op gewicht bij minder actieve exemplaren
• Levensverwachting: circa 12–14 jaar

De verzorging van de Bretonse Roodbruine Griffon is niet bijzonder arbeidsintensief, maar vereist wel consistentie en aandacht voor zijn specifieke behoeften als actieve jachthond.

6.1 Vachtverzorging

De ruwe, harde vacht van de griffon heeft weinig verzorging nodig, maar moet regelmatig worden geborsteld om losse haren en vuil te verwijderen. Trimmen is enkele keren per jaar aan te raden om de vacht in goede conditie te houden. Baden is zelden nodig tenzij de hond erg vies is geworden. De wenkbrauwen en baard zijn kenmerken van het ras en mogen licht worden bijgewerkt maar nooit te kort geknipt.

6.2 Beweging en activiteit

Als energieke jachthond heeft de Bretonse Roodbruine Griffon dagelijks substantiële beweging nodig. Meerdere lange wandelingen of uitloopbeurtens per dag zijn een minimum. Hij is het gelukkigst wanneer hij kan rennen, snuffelen en zijn instincten kan volgen. Speurhondoefeningen, veldwerk of andere hondensporten bieden mentale en fysieke uitdaging. Hij is niet geschikt voor een appartement zonder dagelijkse intensieve activiteit.

6.3 Voeding

De voeding dient afgestemd te zijn op de activiteitsgraad van de hond. Een actieve jachthond heeft meer calorieën nodig dan een hond die voornamelijk thuis verblijft. Kwalitatief droogvoer of vers voer, afgestemd op zijn leeftijd en gewicht, volstaat. Vermijd overvoeding: overgewicht belast de gewrichten en vermindert de werkprestaties.

De Bretonse Roodbruine Griffon is een van de oudste Franse speurhondenrassen en heeft zijn wortels in de Bretagne, de ruige kustprovincie in het noordwesten van Frankrijk. Al in de veertiende eeuw bezat een zekere Huet des Ventes een roedel van deze honden, wat aantoont hoe ver de geschiedenis van dit ras teruggaat.

Tot ver in de negentiende eeuw werd de griffon intensief ingezet voor de wolfsjacht in Bretagne. Zijn krachtige bouw, zijn moed en zijn uitstekende neus maakten hem bij uitstek geschikt voor het achtervolgen van dit gevaarlijke wild in moeilijk, bosrijk terrein. Toen de wolf in Bretagne werd uitgeroeid, verloor het ras zijn voornaamste functie en dreigde het uit te sterven.

De redding van het ras kwam in 1949 toen Marcel Pambrun de Club de Fauve de Bretagne oprichtte, met als doel de kwaliteit en het voortbestaan van de zeldzaam geworden griffons te waarborgen. Vanaf de jaren tachtig van de twintigste eeuw zorgde Bernard Vallée voor een definitief herstel van zowel de Griffon Fauve de Bretagne als het afgeleidde ras, de Basset Fauve de Bretagne. Beide rassen hebben sindsdien een vaste plaats verworven binnen de Franse speurhondentradities.

De FCI erkende het ras officieel onder nummer 66. De huidige standaard werd gepubliceerd op 25 maart 2003. Het clubmotto «jacht boven alles» weerspiegelt de kern van het ras: de Bretonse Roodbruine Griffon is in de eerste plaats een werkende jachthond.